BARZELETA – VATICANA – (ce l’ha racuntata Piero)

Dopu avé carigato tuti i bagaj del Papa ntéla limusine bianca, l’autista, che è d’Ancona, se ‘corge che Sua Santità sta lì bono bono ntél marciapiede invece da muntà in machina.
– Me scusaré, Santità – jé dice – se vòle méte a séde per favore, cuscì pudémo andà via? –
– Mbè, te duvessi dì propio la verità – j’arisponde ‘l Papa (… fàmo finta che è d’Ancona ‘ncora lù …) – nun me fàne guidà mai in Vaticano e ogi invece ciavria proprio voja! –
– No guardi, me dispiace, ma propio nun ze pòle fà. E si pò duvesse da sucède qualcò, a me me licenziane! –
– Varda – jé fà ‘l Papa – che si me dai rèta t’andrà bè in tuti i senzi… –
De fronte a stu ragiunamento, l’autista monta in machina de dietro mentre ‘l Papa se méte al vulante.
‘Pena fòri dal’aruporto, l’autista già s’è pentito de quel che ha fato, perché ‘l Puntefice cumincia a ciacà ntél’aceleratore e dopu meno de dó menuti la limusin va a 170 al’ora.
– Ralenti Santità, per carità!!! – se dispera l’autista.
Ma ‘l Papa cuntinua a tavuléta fino a quanto nun ze cumincia a sentì le sirene dela Pulizia.
– Oh Dio, adè me lèvane la patente! –  piagne l’utista.
El Papa acosta e tira gió ‘l finestrì. El pizardó se ‘vicina, dà na smiciata drento, torna ala moto e pija la radio: – Féme parlà cul capo… –
El capo arisponde ala radio e ‘l pizardó jé dice d’avé fermato a na limusin che andava a 170.
– Embé, te sbatelo drento! – jé dice ‘l capo.
– È mejo de no, è uno impurtante na muchia… – j’arisponde ‘l pizardó.
– Ragió de più! – dice ‘l capo. – famula fenita cu sti abusi de putere! –
– No… ma… Capo… vardi che è impurtante DAVERO… –
El capo alora jé dumanda: – E chi ciavrai lì, ‘l Zzindicu? –
– De più ! –
– El Guvernatore? 
– De più! –
– E na miseria… a chi hai fermato, a Berluscó? –
– Più ‘n zzu! Più ‘n zzu! –
– Più ‘n zzù de Berluscó c’è solu Dio! –
– Me sa che ho fermato propio a Lù, perché cià ‘l Papa che jé fà da utista!!! –


Annunci